Ile trwa terapia? Od czego zależy długość leczenia

5 min czytania

Dlaczego nie ma jednej odpowiedzi

Terapia nie jest zabiegiem o ustalonej z góry liczbie powtórzeń. To proces, w którym pracujesz nad czymś żywym - swoimi emocjami, relacjami, sposobem myślenia o sobie. Dlatego czas potrzebny jednej osobie może zupełnie nie pasować do sytuacji drugiej.

Ktoś przychodzi z jasno określoną trudnością, na przykład z lękiem przed wystąpieniami publicznymi, i po kilkunastu spotkaniach czuje realną zmianę. Ktoś inny chce lepiej zrozumieć powtarzające się wzorce w związkach, a to wymaga więcej czasu. Obie ścieżki są w porządku i żadna nie jest lepsza od drugiej.

Terapia krótkoterminowa i długoterminowa

W dużym uproszczeniu terapię dzieli się na krótkoterminową i długoterminową. Ten podział pomaga wyobrazić sobie skalę czasu, choć w praktyce granice bywają płynne.

Terapia krótkoterminowa to zwykle od kilku do kilkunastu spotkań, rozłożonych na kilka tygodni lub miesięcy. Sprawdza się, gdy pracujesz nad konkretnym, dość wyraźnie zarysowanym problemem albo gdy potrzebujesz wsparcia w trudnym momencie życiowym.

Terapia długoterminowa może trwać od kilkunastu miesięcy do kilku lat. Wybiera się ją, gdy trudności są głębsze, splecione z historią życia albo dotyczą tego, jak ogólnie funkcjonujesz w relacjach i wobec samego siebie.

Ile trwa terapia w różnych nurtach

Długość leczenia w dużej mierze zależy od podejścia, w jakim pracuje specjalista. Poniższe ramy czasowe są orientacyjne, bo każdy przypadek jest inny.

• Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) - często od kilkunastu do około dwudziestu kilku spotkań. Jest nastawiona na konkretne cele oraz pracę z bieżącymi myślami i zachowaniami.
• Terapia psychodynamiczna i psychoanalityczna - zwykle dłuższa, liczona w latach. Skupia się na głębszym rozumieniu siebie i nieświadomych wzorców.
• Terapia humanistyczna i skoncentrowana na osobie - czas bywa różny, od kilku miesięcy do dłuższej współpracy, w tempie dopasowanym do potrzeb.
• Terapia systemowa oraz par - często kilkanaście do kilkudziesięciu spotkań, w zależności od tego, jak złożona jest sytuacja rodziny lub związku.

Warto zapytać o to na pierwszych spotkaniach. Dobry specjalista chętnie wyjaśni, jak pracuje i jakiej perspektywy czasowej możesz się spodziewać.

Od czego zależy długość terapii

Nawet w obrębie jednego nurtu czas bywa bardzo różny. Wpływa na to kilka czynników.

• Rodzaj i głębokość trudności - pojedynczy, świeży problem zwykle wymaga mniej czasu niż wzorce budowane przez wiele lat.
• Twój cel - poradzenie sobie z konkretnym objawem to inna praca niż dążenie do trwałej zmiany sposobu przeżywania siebie.
• Twoje tempo - każdy oswaja trudne tematy we własnym rytmie i nie da się tego przyspieszyć na siłę.
• Relacja z terapeutą - poczucie bezpieczeństwa i zaufanie potrzebują czasu, a to one w dużej mierze decydują o skuteczności.
• Sytuacja życiowa - stabilne otoczenie sprzyja szybszej pracy, a nowe kryzysy mogą ją naturalnie wydłużyć.

Jak często odbywają się spotkania

Na całkowity czas terapii wpływa też częstotliwość spotkań. Najczęściej odbywają się one raz w tygodniu i trwają około pięćdziesięciu minut. Taki rytm pozwala zachować ciągłość pracy, a jednocześnie zostawia między sesjami przestrzeń na oswojenie tego, co się pojawiło.

Czasem, zwłaszcza w intensywniejszych podejściach albo w trudniejszych okresach, spotkania bywają częstsze. Kiedy indziej, pod koniec procesu, można je rozrzedzić do jednego na dwa tygodnie lub raz w miesiącu. Wszystko to ustala się wspólnie z terapeutą i można zmieniać w trakcie.

Po czym poznać, że można kończyć

Terapia nie kończy się w jednym z góry wyznaczonym dniu ani nie trwa w nieskończoność. Zwykle jest to decyzja podejmowana wspólnie, gdy pojawiają się oznaki, że cel został osiągnięty.

• Sytuacje, które kiedyś Cię przytłaczały, stają się możliwe do uniesienia.
• Zauważasz u siebie reakcje i narzędzia, które wcześniej podpowiadał terapeuta.
• Czujesz, że tematy, z którymi przyszłaś lub przyszedłeś, straciły dawną siłę.

Dobrą praktyką jest tak zwane domykanie, czyli kilka ostatnich spotkań poświęconych podsumowaniu drogi i pożegnaniu. Zakończenie terapii nie musi też być ostateczne - wiele osób wraca po jakimś czasie, gdy pojawia się nowa potrzeba, i jest to zupełnie normalne.

Nie musisz znać odpowiedzi, zanim zaczniesz

Jeśli powstrzymuje Cię przed rozpoczęciem terapii to, że nie wiesz, ile potrwa, warto pamiętać o jednej rzeczy: tej odpowiedzi nie da się poznać z góry i nie musisz jej znać, żeby zrobić pierwszy krok. Długość procesu wyklaruje się w trakcie, w rozmowie ze specjalistą.

Na początek wystarczy jedno spotkanie konsultacyjne. To nie jest zobowiązanie do lat pracy, tylko okazja, by opowiedzieć o tym, co Cię sprowadza, zapytać o czas i sposób pracy oraz sprawdzić, czy czujesz się z danym terapeutą swobodnie. Od tego zaczyna się cała reszta.